Неканонското укинување на
Охридската архиепископија
Македонската Православна Црква

Цариградската патријаршија од своја страна вешто ја искористила немаштијата и немоќта на Македонската Православна Црква и настојувала пред Високата Порта да докаже дека единствено таа може да ги врати долговите на Охридската архиепископија ако оваа биде укината и приклучена кон неа. Дури успеала да постави свој човек, Ананиј, на чело на Македонската Православна Црква. Но, македонските епископи не го прифатиле - со цел да ја сочуваат автокефалноста на Архиепископијата. И на местото Ананиј, на својот редовен архијерејски собор за архиепископ го избрале Пелагонискиот митрополит Арсениј, Македонец, што ќе биде и последен македонски архиепископ до укинувањето на Архиепископијата со султанско иреде.
Тогашниот цариградски патријарх Самоил решил да и зададе конечен удар на Македонската Православна Црква - Охридската архиепископија. Ја убедил турската власт дека македонските архијереи се непријатели на турската империја и побарал власта во Цариград да го повика Арсениј во врска со долговите на Архиепископијата. Таму Арсениј под притисок на турската власт и на заточените македонски епископи од Охридската архиепископија, кои биле приврзаници за укинување на Архиепископијата, дал писмена оставка на 17 мај 1767 година. Со неговата оставка е укината Охридската архиепископија - Македонската Православна Црква. Патријархот Самоил со помош на влијателни Грци и Турци издејствувал султанско иреде, со кое била укината Македонската Православна Црква, а нејзините епархии се присоединиле кон Цариградската патријаршија. Султанското иреде забранувало да се примат какви и да е жалби против укинувањето на Архиепископијата, а со тоа биле оневозможени секакви протести.